“Stąd jestem” – wyniki testu wiedzy o Bogucinie

Każdy z nas ma takie miejsce na ziemi, o którym może powiedzieć: „stąd jestem”, miejsce, które jest mu bliskie, doskonale znane, i w którym czuje się wyjątkowo – tak jak nigdzie więcej. To miejsce to nasza „mała ojczyzna”.

Tu urodzili się, mieszkali i pracowali nasi przodkowie. Tutaj my spędziliśmy nasze najlepsze lata, biegając beztrosko  na bosaka wśród tutejszych łąk, drzew, kwiatów…

Co wiemy o tym magicznym punkcie na mapie świata, prócz tego co zapamiętaliśmy z dzieciństwa i co nam przekazali nasi dziadkowie i rodzice?

Oto chcieliśmy zapytać naszych czytelników w wielkim teście dotyczącym 620 – letniej historii Bogucina. Już sam udział w sondzie był okazją do pogłębienia wiedzy o tutejszej historii i tradycjach. Miał on także rozbudzić zainteresowanie i wzmocnić więź emocjonalną z naszą miejscowością, zwłaszcza wśród tych, którzy już tutaj nie mieszkają.

Jak wypadliśmy w tym teście? Biorąc pod uwagę skalę trudności pytań należy uznać, że nie najgorzej, choć oczywiście mogło być lepiej.

W sondzie udział wzięło 49 czytelników bogucin.net. Uzyskali oni średni wynik 17,65 pkt na 35 możliwych. Mimo podsumowania nie kończymy zabawy pozostawiając na pasku bocznym odnośnik do testu, by mogli spróbować swych sił również ci, co dopiero do nas trafią.

Poniżej przedstawiamy pełną statystykę odpowiedzi, a każda z nich została opatrzona krótkim komentarzem.


 Ponad połowa trafnych odpowiedzi świadczy o tym,że ankietowani zapoznali się z historią naszej miejscowości przedstawioną w książce „Bogucin na przestrzeni wieków 1398-2008”

 Szczekocki, czy może jednak Bogucki? Głosy rozłożyły się niemal po połowie, choć ta druga postać jest zupełnie fikcyjna.
  Historia nie tak odległa, a mimo to 37% ankietowanych nie potrafiło wskazać prawidłowej odpowiedzi.


    Boguciński dwór szlachecki stał w miejscu późniejszych zabudowań folwarcznych. Dziś znajduje się tam prywatny tartak.


Trasa Gościńca Lubelskiego nie pokrywała się z wybudowaną w latach 1833-35 drogą Warszawa – Lublin.
Mimo, że BKS występował tylko przez dwa sezony w tak elitarnej lidze, jaką jest Klasa Okręgowa, to pamięć o tamtym sukcesie wciąż jest żywa. 
Do roku 1957 istniała kolejka wąskotorowa, łącząca boguciński skład buraków z Cukrownią “Garbów”, ale budynek Wagi Buraczanej funkcjonował jeszcze do początku lat osiemdziesiątych. 
Zygmunt Broniewski – generał, od listopada 1944 komendant główny Narodowych Sił Zbrojnych. W 1945 ucieka do Francji.
Tylko 51% poprawnych odpowiedzi na to pytanie świadczy o tym, że bogucinianie niezbyt interesują się tym tragicznym wydarzeniem, które rozegrało się stosunkowo niedawno.
To najlepszy wynik w ankiecie, ale trudno się temu dziwić, skoro nadanie imienia szkole odbyło się zaledwie 13 lat temu.
Taką ilością eksponatów może pochwalić się niewiele ośrodków regionalnych.
Józefów i Pociecha zostały połączone administracyjnie i tworzą jedną miejscowość o nazwie Józefów-Pociecha, stąd też za poprawne uznane zostały dwie odpowiedzi.
W tym roku obchodzona będzie 50. rocznica otwarcia Szkoły Podstawowej, wybudowanej w ramach ogólnopolskiego projektu „Tysiąc szkół na Tysiąclecie państwa polskiego”.
Nowa Aleksandria to dawna nazwa Puław. Bogucin należał do powiatu nowo-aleksandryjskiego w latach  1867+1915. 
Aż 16 chybionych odpowiedzi. A przecież wystarczyło zapytać „wujka Google”…
Drogi dworskie obsadzone jednolitymi odmianami drzew to pomysł dawnych właścicieli dóbr ziemskich w Bogucinie. Trudno ustalić, czy byli to Jezierscy, czy Broniewscy.
„Waluń” to nie tylko nazwa pól, ale też tzw. uroczyska leśnego znajdującego się przy granicy ze Sługocinem. Były to tereny dworskie podarowane
przez Jezierskich bogucińskim chłopom w końcówce XIX wieku.
“Bogucim”, choć najbliższa językowo ze wszystkich wymienionych nazw, nigdy nie pojawiła się w odnalezionych dotąd dokumentach historycznych.
„Kolonia Las Boguciński” – taka nazwa występuje we wszystkich dokumentach urzędowych z okresu powstania kolonii. 
Według oficjalnych danych Bogucin zamieszkuje nieco ponad 1100 osób. Biorąc jednak pod uwagę, że spora część jego mieszkańców nie jest tutaj zameldowana, faktyczna ilość może być znacznie wyższa. O ile? Tego nie wiemy, ponieważ nikt nie prowadzi takich statystyk. 
Do dziś wśród części mieszkańców wsi żywa jest legenda o rzekomym dawnym właścicielu Bogucina noszącym nazwisko Bogucki. Widać to zwłaszcza po wynikach sondy.
Księżyce – zaginiona miejscowość, sąsiadująca z Bogucinem, Garbowem, Ługowem i Leścami. W roku 1467 r. została podzielona między właścicieli Bogucina i Garbowa.
Jedynym świadkiem tamtych wydarzeń pozostała samotna sosna, pochylona nad drogą do Piotrowic (w pobliżu baru „Katarzynka”).
Aleja Lipowa ma ponad wiekową tradycję. Gęstym szpalerem okazałych drzew rosnących po obu stronach drogi łączyła boguciński folwark z drogą Warszawa – Lublin. Obecne pokolenia powinny zadbać by zachować ten urokliwy fragment wsi.
Kilkudziesięciometrowy okaz został ścięty blisko 10 lat temu. Dawniej do owego dębu przywiązywano konie czekające w kolejce przy kuźni na założenie podkowy.
Olejarnia była ulubionym miejsce spotkań chłopów w okresie jesienno-zimowym. Podczas długiej produkcji oleju gwarzono o tym i o owym, czyli o zwykłych ludzkich sprawach i o czasach minionych.
Podolanka, Katarzynka, Biesiada, Dwór „Bogucin”, Pestka, KaPaMa i Bida – to lokale, które oferują organizację różnego rodzaju imprez okolicznościowych, w tym wesel, przyjęć komunijnych, jubileuszy itp. 
220 metrów nad poziomem morza znajduje się budynek stacji wodociągowej, natomiast najwyższy punkt wzniesienia w Bogucinie mierzy 6 metrów więcej i znajduje się pomiędzy I a II kolonią. 
Tu nie powinno być najmniejszych problemów z odpowiedzią, a jednak tokowe się przydarzyły.
5076 metrów – taka odległość dzieli najdalsze punkty Bogucina, czyli od granicy z Ługowem do granicy z Józefowem-Pociechą. Jest to miara wyznaczona pomiędzy następującymi współrzędnymi geograficznymi: 51°19’38,5”N i 22°24’21,9”E oraz 51°19’42,2”N i 22°19’59,8”E .
Beata Tyszkiewicz, wielka dama polskiej sceny filmowej i teatralnej odziedziczyła nieprzeciętną urodę po swej babce – Irenie Jezierskiej, dawnej właścicielce m.in. dóbr ziemskich w Bogucinie.
Prawie wszystkie drogi publiczne w Bogucinie doczekały się utwardzenia, a ich łączna długość wynosi ok. 25 km.
Stowarzyszenie „Mój Bogucin” to najmłodsza organizacja społeczna w naszej miejscowości, znana przede wszystkim z organizacji cieszących się ogromną popularnością corocznych festynów sportowo-rekreacyjnych.
Mimo sędziwego już wieku bogucińskie Koło Gospodyń nie zwalnia tempa, utrzymując stale wysokie miejsca w gminnych, powiatowych i wojewódzkich rankingach w wiciu tradycyjnych wieńców dożynkowych.
To pytanie powinno brzmieć inaczej: Jaką część ogólnej powierzchni Bogucina stanowiły lasy pod koniec XIX wieku? ponieważ na jego początku obszar ten był o wiele większy. Dopiero masowy, niekontrolowany wyręb na przełomie XIX i XX wieku spowodował leśne spustoszenie.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Podaj wynik działania * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.