Kartka z kalendarza – 13 grudnia 1981

 „Obywatelki i obywatele Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej!
Zwracam się dziś do Was jako żołnierz i jako szef rządu polskiego. Zwracam się do Was w sprawach wagi najwyższej.”

Powiało grozą. Starsi z trwogą powtarzali słowo „wojna”, mając w pamięci zawieruchę lat 1939-1945. Młodsi byli zdezorientowani. Najmłodsi nie mogli zrozumieć dlaczego w telewizji nie ma Teleranka.
Ale to już było…
Dziś mamy Polskę wolną. Wolną od uzbrojonych ZOMO-wców, armatek wodnych, nocnych aresztowań, cenzury i przemówień dyktatorów, ale historycy wciąż spierają się o zasadność użycia siły przeciwko ludności cywilnej. Wśród nich panuje opinia, że wprowadzenie stanu wojennego było równoznaczne z zamachem. „Najdoskonalszy zamach wojskowy w historii nowożytnej Europy” – to słynne słowa Normana Daviesa.
Tyle historycy. A zwykli „prości” ludzie, uwikłani historią, na którą mieli niewielki wpływ i życiem
w trudnym okresie administrowania kraju przez reżim wojskowy, czyż nie mają moralnego prawa do osądu tamtych dni? Jedni wciąż nie mogą pogodzić się z doznaną krzywdą, inni wołają o zasypanie przepaści i odpuszczenie win. Jednym i drugim trudno odmówić racji.
Ale niełatwo przejść do porządku dziennego nad faktem, że co piąty Polak (tak wynika z ostatnich sondaży) nie wie, co wydarzyło się 13 grudnia 1981 roku. Pamięć o ofiarach represji, pamięć o tych wszystkich, którzy mieli odwagę powiedzieć „NIE” ówczesnemu systemowi władzy ludowej powoli gaśnie.
Przywracajmy ją, pisząc o tym i zapalając 13 grudnia o godz. 19.30 symboliczną świecę pamięci
w oknach naszych domów.

 

Tu znajdziesz utwory innych opozycyjnych twórców muzyki w epoce PRL.