W poszukiwaniu sensu życia

Wszystko, co nas spotyka dzieje się z określonego powodu. By nas czegoś nauczyć, ostrzec przed większym niebezpieczeństwem, dać siłę do walki o swoje lub pokazać, że inni maja większe problemy i potrzeby. Nam, jako osobom, które są bezpośrednio zaangażowane w dane wydarzenie, czasem trudno dostrzec jego sens. Do tego potrzebna jest inna, większa perspektywa. Spojrzeć trzeba z dystansu: miejsca, czasu.

Trudności w dojrzewaniu

Trudno jest też opanować emocje, gdy coś dotyczy nas bezpośrednio lub bliskich nam osób. Czas studzi temperament.
Czasem musimy dojrzeć do tego, by poprawnie ocenić sytuację, a przecież żyjemy tu i teraz, tu i teraz dzieją się rzeczy, na które żywo reagujemy. Dlatego dobrze jest wypracować w sobie umiejętność przyznawania się do błędu. Wyszlifować stwierdzenie „Myliłem się” tak, by bez oporów przechodziło przez gardło. Dobrze byłoby dołączyć do tego jeszcze jedno, niezmiernie trudne do wyartykułowania słowo: „Przepraszam”.

Błądzić – rzecz ludzka 

„Kto nic nie robi, ten się nie pomyli” „Błądzić jest rzeczą ludzką”- pamiętać trzeba o tych starych przysłowiach. Są mądrością przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Ciągle aktualne.
Życie stawia nam na drodze różnych ludzi. Jednych polubimy, innych nie. Wszyscy oni są jednak niezbędni do tego, by daną sytuację przeżyć w określony sposób. Brak jednego elementu życiowych puzzli może nie tylko zmienić obraz, ale także całkowicie uniemożliwić jego przesłanie.
Gdy pozwolimy sobie i innym na popełnianie błędów, wtedy świat przestanie być krainą absurdów rządzoną przez wariata. Tam gdzie zostawiamy margines błędu, tam też dochodzą do głosu wyrozumiałość, współczucie i cierpliwość. Nadzieja, że będzie lepiej odzywa się głośniej. Wiara, że przykrość została wyrządzona przez przypadek, pozwala na poprawę wzajemnych relacji.

Dążyć do doskonałości

Człowiek doskonały nie jest. Wiele jest skaz na tym obrazku, jaki każdy z nas maluje sobie dzień po dniu. Wielu swoich wykonanych czynów żałujemy, wielu zaniechanych żałujemy. Chcielibyśmy coś zmienić w naszej przeszłości, ale to już niemożliwe. Mamy tylko ten, teraźniejszy czas. Każdy dzień to nowa szansa na mniejszy czy większy kroczek naprzód. Czasem są dni, gdy stoimy w miejscu. Czasem, przychodzą takie, w których cofamy się. Ale zawsze mamy szansę na zmianę na lepsze. Istotnym jednak jest ciągłe dążenie do doskonałości. Osiągnięcie jej jest niemożliwe, ale im bardziej się będziemy starać, tym bliżej uda nam się dotrzeć.