Zachwyt nad preambułą czyli obchody 3 Maja – inaczej

Obydwie czyta się jak strofy poematu. Zachwycają. I nie wiadomo, która bardziej. Rzadko cytowane, choć nie tak znów rozwlekłe. Pełne mocy, wzniosłe, obiecujące i piękne. Są niczym drzwi gościnnego gospodarza otwierające się, by prosić na komnaty. Wejdźmy i  usiądźmy, skoro nas zaprasza. I zamiast strawy dla ciała, spożyjmy coś by ducha napełnić pokarmem. Cóż to za danie, takim dziwnie obleczone słowem: preambuła. Nie wystarczyłoby napisać po polsku – wstęp? Widocznie nie, bo wstąpić można wszędzie a przywędrować, by odkryć preambułą do konstytucji – raczej od święta.
Odkryjmy dwie – do pierwszego i ostatniego Najważniejszego Aktu Prawnego, żeby było, i do pary, i do porównania.

Preambula do Konstytucji 3 Maja:

 Preambuła do Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 roku:
W trosce o byt i przyszłość naszej Ojczyzny, odzyskawszy w 1989 roku możliwość suwerennego i demokratycznego stanowienia o Jej losie, my, Naród Polski – wszyscy obywatele Rzeczypospolitej,
zarówno wierzący w Boga będącego źródłem prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna,
jak i nie podzielający tej wiary, a te uniwersalne wartości wywodzący z innych źródeł, równi w prawach
i w powinnościach wobec dobra wspólnego – Polski, wdzięczni naszym przodkom za ich pracę,
za walkę o niepodległość okupioną ogromnymi ofiarami, za kulturę zakorzenioną w chrześcijańskim dziedzictwie Narodu i ogólnoludzkich wartościach, nawiązując do najlepszych tradycji Pierwszej i Drugiej Rzeczypospolitej,
zobowiązani, by przekazać przyszłym pokoleniom wszystko, co cenne z ponadtysiącletniego dorobku,
złączeni więzami wspólnoty z naszymi rodakami rozsianymi po świecie,
świadomi potrzeby współpracy ze wszystkimi krajami dla dobra Rodziny Ludzkiej,
pomni gorzkich doświadczeń z czasów, gdy podstawowe wolności i prawa człowieka były w naszej Ojczyźnie łamane, pragnąc na zawsze zagwarantować prawa obywatelskie, a działaniu instytucji publicznych zapewnić rzetelność i sprawność, w poczuciu odpowiedzialności przed Bogiem lub przed własnym sumieniem,
ustanawiamy Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej jako prawa podstawowe dla państwa oparte
na poszanowaniu wolności i sprawiedliwości, współdziałaniu władz, dialogu społecznym oraz na zasadzie pomocniczości umacniającej uprawnienia obywateli i ich wspólnot.

A kto cierpliwie dotarł aż do tego miejsca niechaj wejrzy i na boguciński akcent z obchodów
gminno – parafialnych związanych z 227 rocznicą uchwalenia Konstytucji 3 Maja.